کتابی که اکنون در برابر خوانندۀ گرامی گشوده میشود، یکی از متون کهن و اصیل و نفیس از گنج خانۀ غنی و پرمایۀ زبان ماست، تصنیف صوفی صمدانی و عارف ربّانی احمد جام نامقی در ۴۵ باب در نیمه اول قرن ششم هـ. ق. بخشی از این کتاب یعنی ۲۰ باب از متن، در صورت مجلّد نخستین از آن در تابستان ۱۳۵۰ هـ. ش. به همّت بنیاد فرهنگ ایران طبع و نشر گردید.
در ادای وعدهای که از این پیش داده شده بود، و هم به لحاظ تشویقهای مکرّر کتبی و شفاهی بسیاری از عزیزان: از استادان گرانمایه، و پژوهندگان در رشتههای زبان و ادب فارسی و فرهنگ ایرانی، و شیفتگان راستین این قبیل معارف صوفیانه، بقیۀ اسناد و مدارک برای ادامۀ تصحیح و طبع انتقادی تتمّۀ متن در ظرف این مدت فراهم آمد. اینک خدای را فراوان سپاس که پس از گذشت ۱۷ سال، سرانجام راقم این سطور به تقدیم نسخهای کامل و مصحّح از این متن گرانبها موفق و مباهی گشت؛ و ذلک فضلالله تعالی له المنّه علی ذلک.